Canım ablam… Senin yaşama gücün hep beni ayağa kaldırdı. Senin sayende bugünlere geldim ben. Keşke şimdi hayatta olsaydın da konuşsaydık uzun uzun… Kızardın eminimki şu hâlime. Napıyorsun Nihal biz güçlü kızlarız derdin eminimki. Bakıyorum da sana gerçekten hep derdim kendime ben, Nesli ablanın kardeşiyim diye ama sen gibi olmak o kadar imkansız geliyor ki kulağa. Hiç pes etmemek mesela ya da yorulmamak? Lakin ablam biliyorum sen de yoruluyordun benim gibi sadece pes etmiyordun. Ben de pes etmemki zaten ama sadece gelecek beni çok korkutuyor. Sende de öyle oluyor muydu acaba. Çünkü ben gerçekten çok korkuyorum😖
