kayboluyorum
bir fısıltı gibi düşüyor sesin içime
tenin, zamansız bir yağmur gibi
usulca yağıyor yüreğime
gözlerinle başlıyor her yolculuk
bir bakışınla yitiyorum
ne gündüz kalıyor, ne gece
bir sınır var sanki
sevda ile sonsuzluk arasında
ve ben hep o sınırdayım
saçlarının gölgesinde uyuyorum
bir rüya değil bu
gerçekten öte bir his
kalbimi bırakıyorum ellerine
sorgusuz, sualsiz
savaşmıyorum artık
yenilmek istiyorum sana
bir nehir gibi
kendini okyanusa bırakır ya
öylece…
İlkin Nisa Akman
24.01.26