güçlükal

Bazen kendime çok kızıyorum. O kadar çok gülüp, neşe saçıyorumki ama bir anda bir boşluk oluşuyor içimde hüzünleniyorum… İçimde bir yerlerde üzgün bir kız yatıyor onu farkediyorum da onu görmemeye çalışıyorum. Aslında bazen ortaya çıkıyor kendisi. Şimdi de olduğu gibi… Düşünüyorum sonra diyorumki benim yanımda olan, bana değer veren bir sürü insan var aslında. Lakin sadece bir kişi eksik gibi, o boşluk ne zaman dolar bilmiyorum… Küçük Prens'in bir sözü var ya hani ’ kalabalık arasında da yalnızdır insan ’ diye. Tam olarak öyleyim, öyle hissediyorum fazlasıyla…